Fiber Optik Kablolar Okyanus Tabanına Nasıl Döşeniyor?

Giderek kablosuz bir dünyada yaşadığımızı düşünüyoruz. Verilerimizi bulutta saklıyoruz ve cebimizde taşıyabileceğimiz mobil cihazlarda görüntülüyoruz. Ancak bize 4G sinyali veren telefon direkleri, internet buzdağının sadece görünen kısmı. Uluslararası web trafiğinin yüzde 95'inden fazlası aslında denizaltı kabloları tarafından taşınıyor.

Şu anda deniz tabanını çaprazlayan bu telekomünikasyon dokunaçlarından yaklaşık 378 adet bulunmaktadır. Yaklaşık 1,2 milyon kilometrelik toplam uzunlukları ile ABD'yi Avrupa'ya, Fransa'yı Hindistan'a ve daha fazlasına bağlarlar. Aslında, Antarktika hariç her kıtayı birbirine bağlarlar. Denizaltı kabloları yeni değil. Telgrafı geliştiren Samuel Morse, noktalarını ve çizgilerini 1842'de New York Limanı üzerinden başarıyla gönderdi. Ancak bu teknolojinin potansiyelini gören ve onu geniş sömürge imparatorluğunu birbirine bağlamak için kullanan İngiltere oldu. İlk kıtalararası kablo 1858'de İrlanda'yı Newfoundland'a bağladı. 14 yıl içinde Londra Bombay, Singapur ve Çin üzerinden Yeni Zelanda'ya bir mesaj gönderebilirdi. 1892'de İngiliz şirketleri dünya çapındaki telgraf ağlarının üçte ikisini kontrol ediyordu. Telgraf artık yok olsa da, denizaltı kabloları sadece hayatta kalmakla kalmadı, aynı zamanda gelişti. En eski kıtalararası hat, saatte yalnızca birkaç kelime gönderebiliyordu. Ancak Şubat 2019'da ABD'deki Virginia Beach'ten İspanya'nın Bilbao kentine yaklaşık 6.500 kilometre uzanan MAREA kablosu, saniyede 26,2 terabitlik sinyal hızlarını başarıyla üretti. Bu, aynı anda 7 milyon HD film izlemek gibi. Bu fiber optik kablolar sayesinde.

Güçlü lazerler tarafından ateşlenen ve daha sonra veri olarak çözülebilen ışık darbeleri taşıyan bu son teknoloji kablolar, bilgileri inanılmaz bir hızla gönderir. Bugün Google, Facebook ve Amazon gibi şirketler, dünya okyanuslarına kendi fiber optik kablolarını döşeyerek bant genişliğini artırmak için altyapıya milyarlarca dolar harcıyor.

Bağlantılar kurmak

Gemideki uzman bir 'ortak', ikisini dikkatli bir şekilde birleştirir, ardından yapışık kablo serbest bırakılır ve deniz tabanının altına gömülür.

Kaynak: How ıt works